This is a published Indian score. It asks four things: your age, your waist, how much your body works in a day, and whether your parents have diabetes. It does not test your blood, and it cannot tell you whether you have diabetes. What it tells you is whether a blood sugar test is worth having now.
ಇದು ನಮ್ಮದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಒಂದು ಅಂಕ ಪದ್ಧತಿ. ಇದು ಕೇಳುವುದು ನಾಲ್ಕೇ ವಿಷಯಗಳನ್ನು: ನಿಮ್ಮ ವಯಸ್ಸು, ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತಳತೆ, ದಿನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದೇಹ ಎಷ್ಟು ದುಡಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಮಧುಮೇಹ ಇದೆಯೇ ಎಂಬುದು. ಇದು ನಿಮ್ಮ ರಕ್ತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮಗೆ ಮಧುಮೇಹ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರದು. ಬದಲಿಗೆ, ನೀವು ಈಗಲೇ ಶುಗರ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯವೇ ಎಂಬುದನ್ನಷ್ಟೇ ಇದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Nothing you type is sent anywhere. Your answers stay in this browser tab so a reload does not lose them, and they are gone when you close it. ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸುವ ಯಾವ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪುಟ ಮತ್ತೆ ಲೋಡ್ ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಅವು ಈ ಬ್ರೌಸರ್ ಟ್ಯಾಬಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ; ಟ್ಯಾಬ್ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅಳಿಸಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
The score asks for the waist rather than the weight. Fat carried around the middle is the kind that affects blood sugar. In Indians it starts to matter at a smaller measurement than in Western charts. ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ತೂಕವನ್ನಲ್ಲ, ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತಳತೆಯನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊಟ್ಟೆಯ ಸುತ್ತ ಶೇಖರವಾಗುವ ಕೊಬ್ಬೇ ರಕ್ತದ ಸಕ್ಕರೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಜವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದು. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರ ಮಾನದಂಡಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಳತೆಯಲ್ಲೇ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಇದು ಅಪಾಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
The button turns on once your age, sex, waist and all three questions have been answered. Every one of them changes the score, so none of them has a safe default. ನಿಮ್ಮ ವಯಸ್ಸು, ಲಿಂಗ, ಸೊಂಟದ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ಮೂರೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ ಈ ಗುಂಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಅಂಕವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದರಿಂದ, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಪೂರ್ವನಿಗದಿತ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ.
The Indian Diabetes Risk Score was built in Chennai. It was published in 2005 by V Mohan and colleagues at the Madras Diabetes Research Foundation. The paper appeared in the Journal of the Association of Physicians of India. It came out of the Chennai Urban Rural Epidemiology Study. In that study 2,350 people had a glucose test. They were also asked about their age, their waist, their daily activity and their parents. The four things that predicted diabetes best were kept. The weights from that analysis were scaled so that the highest possible total is 100.
It was made for a particular job. That job is finding people who already have diabetes and do not know it, without testing everybody's blood. That is why it is short. That is why it needs no laboratory. And it is why the only thing it can honestly tell you is whether to go and be tested.
ಭಾರತೀಯ ಮಧುಮೇಹ ಅಪಾಯದ ಅಂಕ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು. ಮದ್ರಾಸ್ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ರಿಸರ್ಚ್ ಫೌಂಡೇಶನ್ನ ಡಾ. ವಿ. ಮೋಹನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರು ಇದನ್ನು 2005ರಲ್ಲಿ 'ಜರ್ನಲ್ ಆಫ್ ದಿ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಆಫ್ ಫಿಸಿಷಿಯನ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. 'ಚೆನ್ನೈ ಅರ್ಬನ್ ರೂರಲ್ ಎಪಿಡೆಮಿಯಾಲಜಿ ಸ್ಟಡಿ'ಯಲ್ಲಿ 2,350 ಜನರಿಗೆ ಶುಗರ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ, ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ವಯಸ್ಸು, ಸೊಂಟದ ಅಳತೆ, ದಿನದ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಮಧುಮೇಹದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಕೇಳಲಾಯಿತು. ಮಧುಮೇಹವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ ಈ ನಾಲ್ಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳ ತೂಕವನ್ನು ಗರಿಷ್ಠ ಮೊತ್ತ 100 ಆಗುವಂತೆ ಹೊಂದಿಸಲಾಯಿತು.
ಇದನ್ನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು: ಎಲ್ಲರ ರಕ್ತವನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಬದಲು, ತಮಗೆ ಮಧುಮೇಹ ಇರುವುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಇದು ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಲ್ಯಾಬ್ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಬಲ್ಲ ಒಂದೇ ಮಾತೆಂದರೆ: ನೀವು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗಬೇಕೇ ಅಥವಾ ಬೇಡವೇ ಎಂಬುದು.
Under 35 adds 0. From 35 to 49 adds 20. Fifty or above adds 30.
35 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ 0. 35ರಿಂದ 49 ಇದ್ದರೆ 20 ಅಂಕ. 50 ಅಥವಾ ಮೇಲಿದ್ದರೆ 30 ಅಂಕ.
For a woman: under 80 cm adds 0, from 80 to under 90 cm adds 10, and 90 cm or more adds 20. For a man: under 90 cm adds 0, from 90 to under 100 cm adds 10, and 100 cm or more adds 20.
ಮಹಿಳೆಗೆ: 80 ಸೆಂ.ಮೀ ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ 0, 80ರಿಂದ 90ರ ಒಳಗೆ ಇದ್ದರೆ 10 ಅಂಕ, 90 ಸೆಂ.ಮೀ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ 20 ಅಂಕ. ಪುರುಷರಿಗೆ: 90 ಸೆಂ.ಮೀ ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ 0, 90ರಿಂದ 100ರ ಒಳಗೆ ಇದ್ದರೆ 10 ಅಂಕ, 100 ಸೆಂ.ಮೀ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ 20 ಅಂಕ.
Regular exercise and hard physical work together add 0. One of the two adds 20. Neither, with a sitting job, adds 30. The original table has these three lines and no fourth. A four-line version with a middle step worth 10 points is widely reproduced elsewhere and is not this score.
ನಿಯಮಿತ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಶ್ರಮದ ಕೆಲಸ ಎರಡೂ ಇದ್ದರೆ 0. ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದಿದ್ದರೆ 20 ಅಂಕ. ಎರಡೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಕುಳಿತೇ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವಾದರೆ 30 ಅಂಕ. ಮೂಲ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಈ ಮೂರೇ ಸಾಲು, ನಾಲ್ಕನೆಯದಿಲ್ಲ. 10 ಅಂಕದ ಮಧ್ಯದ ಒಂದು ಸಾಲನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲಿನ ಪಟ್ಟಿ ಬೇರೆಡೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಈ ಅಂಕ ಪದ್ಧತಿಯದ್ದಲ್ಲ.
Neither adds 0. One parent adds 10. Both add 20. Nobody else in the family counts towards the score.
ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ 0. ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಇದ್ದರೆ 10 ಅಂಕ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಇದ್ದರೆ 20 ಅಂಕ. ಕುಟುಂಬದ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಈ ಅಂಕಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
Every point in the score is a multiple of ten, so every total is a multiple of ten. There is no way to score 47 or 63.
ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಅಂಕವೂ ಹತ್ತರ ಗುಣಕ. ಹಾಗಾಗಿ ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತವೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಹತ್ತರ ಗುಣಕವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. 47 ಅಥವಾ 63 ಎಂಬ ಮೊತ್ತ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.
The paper gives one cut-off and one only: a score of 60 or more. At that line the score found 72 or 73 of every 100 people in the study who had diabetes without knowing it. It also sent a lot of people for testing: 43 of every 100 scored 60 or more. Of those sent, about 17 in 100 turned out to have diabetes.
The three bands this page prints are under 30, 30 to 50, and 60 or more. That is the way the score is usually grouped in Indian screening work. They are not in the original paper, and we have not found the source that first set them. They are used here because a graded answer is more useful than a yes or no. They are named as a convention rather than as part of the instrument.
ಮೂಲ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಕೊಡುವುದು ಒಂದೇ ಒಂದು ಗಡಿರೇಖೆಯನ್ನು: 60 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಕ. ಆ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ, ತಮಗೆ ಮಧುಮೇಹ ಇರುವುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಪ್ರತಿ 100 ಜನರಲ್ಲಿ 72-73 ಜನರನ್ನು ಈ ಅಂಕ ಗುರುತಿಸಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೂ ಕಳುಹಿಸಿತು: ಪ್ರತಿ 100 ಜನರಲ್ಲಿ 43 ಜನರಿಗೆ 60 ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಕ ಬಂತು. ಹಾಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 100ಕ್ಕೆ 17 ಜನರಿಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಧುಮೇಹ ಇತ್ತು.
ಈ ಪುಟದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುವ ಮೂರು ಹಂತಗಳು: 30ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ, 30ರಿಂದ 50, ಮತ್ತು 60 ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು. ಭಾರತದ ತಪಾಸಣಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ವಿಂಗಡಣೆ ಇದು. ಇವು ಮೂಲ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇವನ್ನು ಮೊದಲು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಆಕರ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. 'ಹೌದು ಅಥವಾ ಇಲ್ಲ' ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹಂತಹಂತದ ಉತ್ತರ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಯೋಗ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಇವು ಈ ಅಂಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಭಾಗವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಬಳಕೆಯ ರೂಢಿ ಅಷ್ಟೇ.
This is the most important line on the page. In the study itself, roughly one in four of the people who had undiagnosed diabetes scored below 60. Age carries the most points, so a person under 35 can do everything wrong and still score low. If you have symptoms, or your doctor wants a test, the score does not overrule either of them.
A high score is not a diagnosis either. Most people who score 60 or more do not have diabetes. It means a blood test is worth doing, nothing more.
ಈ ಪುಟದ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಸಾಲು ಇದೇ. ಆ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ತಮಗೆ ಮಧುಮೇಹ ಇರುವುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ 60ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ಬಂದಿತ್ತು. ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಕೊಡುವುದು ವಯಸ್ಸೇ ಆದ್ದರಿಂದ, 35 ವರ್ಷದೊಳಗಿನವರಿಗೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಂಕ ಕಡಿಮೆಯೇ ಬರಬಹುದು. ನಿಮಗೆ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ವೈದ್ಯರು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದರೆ, ಈ ಅಂಕ ಅವೆರಡನ್ನೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಕವೂ ರೋಗನಿರ್ಣಯವಲ್ಲ. 60 ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಪಡೆಯುವವರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಜನರಿಗೆ ಮಧುಮೇಹ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ರಕ್ತ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದಷ್ಟೇ ಇದರ ಅರ್ಥ.
All of the figures above were measured in one city, Chennai, in the early 2000s. Two of them depend on how common diabetes is in the group being screened: the 17 in 100, and the odds that a low score is right. Those will read differently in a village, in a young workplace, or twenty years later. The score has since been used in many parts of India, including Karnataka, and it holds up as a screening tool. It has not been rebuilt for today.
ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಅಳೆದದ್ದು 2000ದ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿ. ತಪಾಸಣೆಗೆ ಒಳಪಡುವ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಮಧುಮೇಹ ಎಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲಿನವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ: ಒಂದು, 100ಕ್ಕೆ 17 ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ; ಇನ್ನೊಂದು, ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ಸರಿಯಾಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ. ಆ ಎರಡು ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ಯುವಕರೇ ಇರುವ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಕರ್ನಾಟಕವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾರತದ ಹಲವೆಡೆ ಈ ಅಂಕ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ತಪಾಸಣೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ಅದು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ನವೀಕರಿಸಿಲ್ಲ.
The arithmetic is the published one, unchanged. We have not added a factor, moved a cut-off or reweighted anything. If we had, the score would no longer be the Indian Diabetes Risk Score and it would be wrong to print that name above it.
Two things on this page are ours and are marked as ours. The question about symptoms adds no points and changes only the advice. The suggestions about your waist and your daily activity are ours as well. They follow WHO activity targets and the Indian waist cut-offs rather than anything in the 2005 paper.
ಇಲ್ಲಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಪ್ರಕಟವಾದದ್ದೇ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಿಲ್ಲ. ನಾವು ಹೊಸ ಅಂಶವನ್ನು ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ, ಗಡಿರೇಖೆಯನ್ನು ಸರಿಸಿಲ್ಲ, ಯಾವುದರ ತೂಕವನ್ನೂ ಬದಲಿಸಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಇದು 'ಭಾರತೀಯ ಮಧುಮೇಹ ಅಪಾಯದ ಅಂಕ' ಆಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಮೇಲೆ ಬರೆಯುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಈ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು ನಮ್ಮವು, ಮತ್ತು ಅವು ನಮ್ಮವು ಎಂದೇ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲಕ್ಷಣಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೂ ಅಂಕ ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಲಹೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಸೊಂಟದ ಅಳತೆ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಶ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕೊಡುವ ಸಲಹೆಗಳೂ ನಮ್ಮವೇ. ಅವು 2005ರ ಪ್ರಬಂಧದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮದ ಗುರಿಗಳು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯರ ಸೊಂಟದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿವೆ.
Mohan V, Deepa R, Deepa M, Somannavar S, Datta M. A simplified Indian Diabetes Risk Score for screening for undiagnosed diabetic subjects. Journal of the Association of Physicians of India 2005;53:759-763.
Mohan V, Deepa R, Deepa M, Somannavar S, Datta M. A simplified Indian Diabetes Risk Score for screening for undiagnosed diabetic subjects. Journal of the Association of Physicians of India 2005;53:759-763.
